Op de valreep van dit rare jaar krijg ik goed nieuws over mijn gezondheid en dat is goed nieuws. Vooral omdat ik sinds het begin van de zomer drastisch aan de slag ben gegaan met verandering van eetgewoonten om zo te doen wat ik kan om mijn lijf te ondersteunen in het zelfherstellend vermogen. De smoothies, way minder suiker en wijn en way more maca- & henneppoedertjes en lijnzaadolietjes, ladingen noten en bessen uit de Andes en van dichterbij, meer groente dan ik ooit in mijn leven gegeten heb, geen koemelkproducten meer en regelmatig een lekker vet visje werpt dus haar vruchten af en dat doet me deugd. Ik moest een virus klaren en een stelletje onrustige cellen in het gareel krijgen. Ik ben er nog niet, maar het behandelplan kan ongewijzigd blijven en ik hoef niet onder het mes.

Ik ben echt een onwijs blij meisje dat dit gelukt is.

Want verder zat het natuurlijk niet mee in 2020.

Zo heb ik mijn jaarlijkse retraiteweek gemist, kon niet iedere maand even weg met mezelf of avondjes dansen en drummen om de benodigde balans te bewaren tussen denken en even niet, dus ben niet echt lekker uitgerust van het drukke jaar hiervoor. Althans… dat drukke hoofd is behoorlijk druk gebleven afgelopen tijd en meestal is dat niet bevorderlijk voor het regeneren van wat aangedaan was.

Wat wel kan is dat ik doordeweeks online kan mediteren met Zen.nl, zodat ik toch een momentje pak om te oefenen in concentratie en yep, daar heb ik dan vervolgens de hele dag profijt van. Als je dat ook wilt: je kunt meedoen! Check de link hier. Die concentratie is best een dingetje met dat thuiswerken, waar natuurlijk alles door elkaar loopt als je niet uitkijkt: ben ik een adviesrapportage aan het schrijven, sta ik opeens de was op te vouwen. Van die dingen.

Ik heb mezelf daar maar eens in bijgestuurd. Nu zorg ik dat ik maandag het huishouden op orde heb, zodat ik aan mijn werkweek kan beginnen. Aan het eind van iedere dag zorg ik dat mijn bureaus leeg zijn, ik ga op tijd naar bed en sta iedere dag rond half zes op. Ik zorg dat mijn hoofd fris is als ik begin en dirigeer mezelf eerste even naar buiten als dat niet vazelf het geval is.

Er is al onwijs veel geschreven over het thuiswerken, maar dit stukje vond ik wel hilarisch. Vooral het zinnetje “Ik ben juist scherper dan ooit sinds ik in tijgerlegging en geitenwollen sokken werk, dat zal jullie toch ook niet ontgaan zijn.” zette mij aan tot een luide lach, want yep, ik werk ook in tijgerlegging, en ja, daar ga ik ook mee naar buiten, maar nee, die doe ik niet aan naar mijn werk. Nog niet. Haha.

Toch lukte het me, ondanks mijn eigen bovengenoemde maatregelen, niet goed om optimaal te functioneren. Ik was steeds na een paar uur intensief werken erg moe. Toen ik dit filmpje van deze antropoloog zag vielen er wel een paar kwartjes. Zij stelt dat we moe worden omdat er te weinig verschillende aspecten van onszelf aangesproken worden. We zijn te efficiënt bezig en daarmee snijden we een deel van ons mens zijn af. We zijn allemaal stukjes mens en willen al die stukjes samen inzetten en doen dat ook als we in een situatie werken waarin ook intermenselijk contact bestaat.

Dus ben ik maar eens over het zebrapad naar de supermarkt gehuppeld en gaan flirten en mooie dingetjes gaan maken en heb mijn djembé midden in de kamer gezet en yep, dat helpt me weer een beetje relativeren dat ik vooral thuis zit en zo weinig anders kan. Ik zing keihard mee in de auto onderweg naar de doe-het-zelfwinkel met mijn pony in een knoop op mijn hoofd omdat ie anders voor mijn ogen hangt nu ik mijn haar laat groeien, maak een dolletje met de man die mijn karretje schoonmaakt en geef mezelf hardop een welgemeend compliment als ik een uurtje later de doucheslang heb vervangen en niet het kind met het badwater heb weggegooid (in dit geval was de koppeling van de kraan met de oude slang bijna mee in de kliko beland), want ja, dat spelen miste ik. Fileflirten, een grapje maken met iemand onderweg, gewoon even gek doen en vooral even níet strak efficiënt en effectief zitten werken.

Spelen……. ik ga het maar eens blijven doen.

🙏🏻

XXL groet,
♥ ZizaZendra

©2020 SandraMEJacobs